نمي دانم پس از مرگم خاك گورم چه خواهد شد
و شايد رويد درختي كز آن تراود ميوه اي
و شايد خانه اي سازند كه در آن مي زيد طفلي
و شايد هيچ و هيچ

شايد من همان تپه منحوسم
 كه نفرت دارند آدمان از من

من آن بستر كه در من جاري است آبي
من خاكم كه از من سازند ، تنور
و من انگار در آن سوزم
وشايد هيچ و هيچ

و من در آن فكرم هم اكنون
كه بر كويي خرامانم
آن خفته بيدار در زير پايم
چه مي گويد
و شايد هيچ گوييد
                          
                        هيچ و هيچ

in shero khodam goftam

nakhandina

dar zemn man asheghe in axam

pedaram darumad ta peydash konam